Binnen ons Hersenletselteam komen soms vragen binnen over duur en inhoud van revalidatietrajecten. Patiënten vinden zelf dat ze nog niet klaar te zijn met hun revalidatietraject. Omdat er naar eigen overtuiging, of die van partners of ouders, nog meer inzit. Terwijl medisch inhoudelijk gezien een goed revalidatietraject is doorlopen en derhalve afgerond kan worden. Uitgaande van beide waarheden, die van de patiënt én die van de zorgprofessional, zouden we die dan kunnen overbruggen en verbinden? En hoe dan?
Kitty Jurrius en Christa Nanninga verzorgden onder grote belangstelling twee interessante en inspirerende presentaties op onze themamiddag op 1 juni 2021.
Revalideren wordt ook wel beschouwd als topsport. Kitty Jurrius, Lector Klantenperspectief in Ondersteuning en Zorg, Hogeschool Windesheim neemt ons mee op een klantreis van mensen met hersenletsel, met teamsport als metafoor. Haar presentatie met als titel “Naar huis, en dan?” vanuit de Onderzoekslijn NA(h)-zorg op maat Windesheim wordt belicht vanuit een sociaal-maatschappelijke context. Vervolgens nam Christa Nanninga, Fysiotherapeut en Onderzoeker, het over vanuit de context van het individu, zowel de patiënt als de professional, en presenteerde zij haar presentatie “Onderzoek naar de kloof tussen de revalidatie en de thuisomgeving na een CVA”.
Christa Nanninga presenteert haar onderzoeksresultaten van haar promotieonderzoek: “Home & place making after stroke, Exploring the gap between rehabilitation and living environment”. Daarbij belicht ze waarom het één een logisch vervolg is van het ander en gaat ze o.a. nader in op de fasen in een revalidatie traject en verbindende communicatie.
Daarna volgt een interactief gedeelte in dialoogtafels.
Belangstelling voor de uitwerking van de dialoogtafels of de presentaties? Bel of mail dan Monique Vos, projectleider Hersenletsel Netwerk Noord. Mobiel: 06 31 67 00 46 / moniquevos@hersenletselnetwerknoord.nl
